Home

اخبار موسیقی

فخرالدینی:‌ به اهدافی که برای ارکستر ملی در نظر گرفته بودم، همچنان پایبندم

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

ارکستر موسیقی ملی بار دیگر اواخر شهریور ماه کنسرت می‌دهد

فخرالدینی:‌ به اهدافی که برای ارکستر ملی در نظر گرفته بودم، همچنان پایبندم

موسیقی ما – ارکستر موسیقی ملی ایران با رهبری «فرهاد فخرالدینی» بار دیگر اواخر شهریور ماه – ۲۵ تا ۲۷ این ماه – در تالار وحدت تهران به اجرای کنسرت خواهد پرداخت. کنسرتی که می‌توان آن را گزیده‌ای از دو کنسرت پیش از این قلمداد کرد. «فرهاد فخرالدینی» آهنگساز و رهبر کارکشتهٔ ارکستر موسیقی ملی که به تازگی همراه با این ارکستر به اجرای برنامه پرداخته است، این خبر را به «موسیقی ما» می‌دهد و در عین حال می‌گوید: «ما در آغاز فعالیت ارکستر موسیقی ملی ایران، اهدافی را برای آن در نظر گرفتیم و حالا هم همچنان به آن پایبند هستیم. مثلا اینکه از حضور سولیست‌های جوان در کنار نوازندگان پیشکسوت به عنوان سولیست استفاده کنیم که خوشبختانه در این کنسرت‌هایی که برگزار کردیم، این اتفاق رخ داد و همچنان نیز این هدف را دنبال خواهیم کرد. من همیشه بر این اعتقاد بوده‌ام که موسیقی سنتی ایران، دارای چهره‌های بسیار مستعدی است که باید آنان را کشف کرد و همان‌طور که در برنامهٔ گذشتهٔ ارکستر دیدید، «حبیب جدیری» با وجود سن کم، توانست به خوبی از عهدهٔ نواختن سولوی ویولون برآید. در ارکسترهای آتی نیز چهره‌های جوان دیگری معرفی خواهند شد؛ اما در کنار آن از اساتید نوازندگی که در این سال‌ها، کم‌کار‌تر شده‌اند نیز بهره خواهیم گرفت. برای مثال استاد «محمد اسماعیلی» سال‌ها بود که دیگر فعالیتی در حوزهٔ نوازندگی نداشتند و در ارکستر نواختند که اتفاق بسیار خوبی به شمار می‌رود.»

رهبر ارکستر موسیقی ملی ایران همچنین به این مساله اشاره دارد که در برنامهٔ بعدی ارکستر موسیقی ملی بار دیگر از حضور «حمیدرضا نوربخش» به عنوان خواننده استفاده خواهد کرد؛ اما او برنامه‌های دیگری هم برای ارکستر دارد، اینکه از پرده‌های موسیقی ایران برای اجراهای آتی استفاده کند، اتفاقی که حالا به خاطر حضور نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران، چدان امکان تحقق آن وجود نداشته است، فخرالدینی می‌گوید که امیدوار است به زودی نوازندگان ارکستر سمفونیک و ارکستر موسیقی ملی از یکدیگر تفکیک شوند و بتوانند از پس اجرای مقام‌های موسیقی ایرانی و پرده‌بندی آن برآیند: ‌ «استقلال نوازندگان ارکستر موسیقی ملی یکی از مهم‌ترین ایده‌هایی است که من از‌‌ همان ابتدا به آن توجه داشتم و حالا قرار است این اتفاق به زودی انجام شود. به هر حال گاهی تداخل‌هایی میان این دو ارکستر به وجود می‌آید، علاوه بر این ارکستر نیازمند نوازنده‌هایی است که با موسیقی ایرانی آشنایی بیشتری داشته باشند و درجات، پرده‌ها، مقام‌ها و ریتم‌های موسیقی ایرانی را بهتر بشناسند تا هویت واقعی موسیقی ملی ایران حاصل شود. به خصوص اینکه گمان من بر این است که سازهای ایرانی در دل ارکستر نباید استفاده شوند و از جضور نوازنده‌های سازهای ایرانی به‌عنوان سولیست استفاده شود و در هر اجرا یکی از سازهای ایرانی این کار را انجام دهد.»

او همچنین این امیدواری را دارد که ارکستر موسیقی ملی بتواند در شهرستان‌ها نیز به اجرای برنامه بپردازد و قطعات جدیدی نیز برای ارکستر نوشته شود که در کنار قطعات نوستالژیک اجرا شود: ‌» اجرای قطعات خاطره‌انگیز ببرای ارکستر موسیقی ملی ایران اهمیت بسیار زیادی دارد، به خصوص اینکه بسیاری از قطعات جزو گنجینه‌های موسیقی ما به حساب می‌آیند و مخاطب باید آن‌ها را بشنود. شما در زمینهٔ موسیقی سمفونیک نیز می‌بینید که صد‌ها سال است قطعات مهم سمفونیک دنیا اجرا می‌شود و هیچ‌کس هم به آن اعتراضی نمی‌کند. قطعات جدید‌تر نیز بار‌ها اجرا می‌شود. یکی از مهم‌ترین کارهای ارکستر موسیقی ملی همین است و باعث می‌شود تا نسل‌های جدید‌تر نیز با چهره‌های ماندگار موسیقی آشنا شوند.»

آهنگساز قطعات ماندگاری چون سربداران همچنین در همین باره می‌گوید: ‌ «من از زمان راه‌اندازی دوبارهٔ ارکستر موسیقی ملی، بار‌ها اعلام کردم که از وجود تمام عزیزانی که می‌توانند در زمینهٔ آهنگسازی، نوازندگی و خوانندگی با ما همکاری داشته باشند، استفاده خواهم کرد. همچنان نیز در هر گفت‌وگویی که انجام می‌دهم به این مساله اشاره و از آنان دعوت می‌کنم، به همین خار ما در کنسرت‌ها یبعدی علاوه بر حضور نوازنده و خوانندگان مهمان، احتمال حضور رهبر مهمان را نیز خواهیم داشت.»

منبع:

اختصاصی سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ما

«زیبا»‌یی که برای «دریا» نواخت

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – «امیدوارم آثارم ارزش حمایت و مهربانی شما را داشته باشد.» حمید متبسم صحبت‌هایش در رونمایی آلبومش را این‌طور شروع کرد، در میان مخاطب انبوه و دوستانش چون «پژمان حدادی» که در فضای کوچک شهر کتاب مرکزی دور هم جمع شده‌ بودند تا انتشار «نوای دریا» را جشن بگیرند. اثری که ۲۰ سال قبل ضبط شده، در اروپا به انتشار درآمده و حالا به عنوان شانزدهمین اثر «نغمهٔ حصار» به بازار عرضه شده است. انتشار آثاری از این دست اما در ایران چندان متداول نیست، خود متبسم هم این را می‌داند، برای همین اعتقاد دارد که: ‌» یک هنرمند نباید با مردم برود، باید برای مردم برود.» او دلایل خودش را هم برای این ماجرا دارد، برای همین است که در تمام سال‌های فعالیتش این‌چنین روی عقایدش پافشاری کرده و همچنان می‌توان‌‌ همان مسلک سال‌های گذشته را در‌آثارش دید اگر چه با تفاوت نگاهی که اجتناب‌ناپذیر است. به هر روی این روز‌ها، اتفاقات خوشی برای علاقه‌مندان به این آهنگساز رخ داده است، همین چند روز قبل «ونوشه‌» ی او منتشر شد و حالا هم که «نوای دریا» یش.

 «نوای دریا» داستان جالبی دارد. متبسم خودش می‌گوید داستان سه‌تارنوازیش به سال‌های آغازین دههٔ ۶۰ برمی‌گردد: «آن زمان من مدتی بود که تار می‌نواختم و تارنوازی را پیش استادانی بزرگ دیده بودم، اما در آن زمان – و همچنان هم- ساز مهجوری است، چون ساز ساده‌نوازی است و کمتر موزیسینی به آن نگاه حرفه‌ای دارد. در واقع بسیاری از کسانی که دستی به «تار» دارند، سه‌تار را هم می‌نوازند. در واقع گرایش به این ساز بسیار است؛ اما با توجه به نواختن آن کم است، یعنی نوازندگان تاری که سه‌تار هم نواخته‌اند چندان به شیوهٔ قدمایی چون درویش‌خان، صبا، هرمزی و همچنین عبادی توجه نکرده‌اند.»

او خودش استاد سه‌تار نداشته است؛ اما در کانون «چاوش» محمدرضا لطفی، سه‌تار می‌نواخته و به قول متبسم تنها کسی بوده که در آن دوران با توجه به این اصول به شیوهٔ صبا و هرمزی این کار را انجام می‌داده است. در‌‌ همان زمان «حسین علیزاده» نیز به شیوهٔ دیگری این ساز را می‌نواخته است. برای همین به این فکر می‌افتد که خودش نیز این ساز را بنوازد و از یک تعطیلات طولانی مدت استفاده می‌کند تا این ساز را بهتر بشناسد؛ اما انقلاب می‌شود و تمام مراکز موسیقی تعطیل و او ناگزیر به مهاجرت می‌شود: ‌ «در اروپا نواختن این ساز را ادامه دادم و تمرکز بیشتری روی این ساز کردم. همان‌زمان «ونوشه» – برای سه‌تار و ارکستر- را نوشتم. سال ۷۴ به ایران آمدم و آقای کیهان کلهر و رامین جزایری به من گفتند استاد کمالیان به خاطر مهاجرت می‌خواهد تعدادی از ساز‌هایش را به فروش برساند؛ اما حاضر نیست آن‌ها را به هر کسی بفروشد. به منزل ایشان رفتم و سه‌تاری را با نام «زیبا» دیدم. چندین بار با آن نواختم. آقای کمالیان فهمیدند که از این ساز خوشم آمده و به شوخی گفتند: ‌ «حمید از زیبا خوشش آمده است.» و بالاخره رضایت دادند تا «زیبا» برای من باشد. با همین «زیبا» نوای دریا را ساختم. این ساز در واقع استاد من شد و روی نوازندگی‌ام تاثیر بسیار زیادی گذاشت.»

او با «زیبا» یک سه‌نوازی با حمید بهروزی‌نیا و پژمان حدادی داشته است و با شهرام ناظری نیز «لولیان» را کار کرده است و اصولا شیوهٔ نوازندگی‌اش تغییر کرده و توجه بیشتری به اساتیدی چون هرمزی، صبا و لطفی داشته است. خودش دربارهٔ این اثر می‌گوید: «نوای دریا، قطعه‌ای برای دخترم «دریا» در دستگاه «نوا» ست. این قطعه را از‌‌ همان زمان که جنین بود شروع کردم و بعد از به دنیا آمدنش، چنان واکنش‌های مثبتی به این قطعه داشت که به نوعی مشوق من برای ادامهٔ کار بود.»

او سال‌هاست در خارج از کشور زندگی می‌کند، در اروپا؛ اما هنوز خودش را یک هنرمند مهاجر نمی‌داند. می‌گوید برای اینکه در یک جامعه حضور داشته باشی، نیاز به این نیست که آدرست متعلق به همین خیابان‌ها باشد: ‌» برای همراه بودن با جامعه، لازم است به‌روز باشی، در جریان اتفاقات آنجامعه قرار گرفته باشی، با زبان آنجامعه ارتباط تنگاتنگی داشته باشی و به هیچ‌عنوان ارتباطت را قطع نکنی. یک موزیسین می‌تواند با کتاب و سی‌دی و موسیقی، وطن را حتی در خانهٔ خودش بسازد. به خصوص اینکه جهان به اندازه‌ای کوچک شده است که دسترسی به فرهنگ یک جامعه الزاما به این نیاز ندارد تا در خیابان‌های این شهر راه بروی.»

او می‌گوید موسیقی زبان مشترک تمام مردم دنیاست. این را تجربهٔ سال‌ها همکاریش با موزیسین‌های غیر ایرانی می‌گوید: «من بار‌ها با موزیسین‌هایی کار کرده‌ام که اصلا زبان من را نمی‌دانستند؛ اما تا موسیقی‌امان را شروع کردیم، توانستیم به زبان مشترک دست پیدا کنیم و آنقدر با هم احساس نزدیکی کردیم که انگار اصلا از یک خانواده‌ایم. ضمن آنکه من بسیار دوستان اروپایی و امریکایی دارم که‌گاه از بسیاری از ما، درک بهتری از موسیقی دارند. در واقع همان‌طور که ما از موسیقی کشورهای دیگر لذت می‌بریم، آن‌ها هم می‌توانند از موسیقی ما استفاده کرده و از آن لذت ببرند.»

او البته می‌گوید که حالا جامعه دچار تغییراتی شده است، نه تنها جامعهٔ ایران که تمام دنیا و به همین خاطر خیلی‌ها دنبال هنر «فست‌فودی» هستند تا خیلی زود چیزی را درک کنند و نیاز به ممارست نداشته باشند: «شاید توقع اکثر مردم از هنر موسیقی، یک پدیدهٔ شادی‌بخش باشد، در حالی که شادی یکی از آن چندین و چند احساسی است که هنر می‌تواند داشته باشد؛ علاوه بر آن بزرگ‌ترین شادی، درک زیبایی موسیقی است و به همین خار همرمند باید یک گام از جامعهٔ خود جلو‌تر باشد تا بتواند آن را درک کند.

در این مراسم همچنین «افشین معصومی» – مدیریت نغمهٔ حصار» بار دیگر به مشکلاتی اشاره کرد که ناشران با آن مواجه هستند؛ او اما در عین حال تاکید کرد که با توجه به آنکه شالودهٔ اصلی موسیقی ایران، تک‌نوازی و دونوازی است، در انتشار آثاری از این دست اهتمام دارد. «زمزمه‌ها» نیز اثر دیگری از این آهنگساز است که نغمهٔ حصار منتشر کرده است.

منبع : موسیقی ما

پرویز

بدون دیدگاه اخبار موسیقی


[ رضا معطریان – عکاس و روز‌نامه‌نگار ]

سرنوشت چیز غریبی است. خیلی تازه‌کار بودم که به واسطه سفرهای تحقیقاتی استاد محمدرضا درویشی، پایم به خانه ایشان باز شد. آقای درویشی دو دختر به نام‌های «آفتاب» و «آوا» داشت. آفتاب بزرگ‌تر از آوا بود و یک دوست هم‌سن‌وسال خودش به نام «آوا» داشت. آقای درویشی می‌گفت این دختر «پرویز» است و من نمی‌دانستم «پرویز» کیست.

اولین‌بار سال ۱۳۷۶ به اتفاق دوست خوبم آقای «شهریار الوندی» به دیدار «پرویز مشکاتیان» رفتیم و حاصل این دیدار، گفتگوی بلندی از ایشان شد که به همراه عکس‌های من در مجله «ایران‌جوان» به چاپ رسید. از همان زمان، چند بار دیگر این شانس را داشتم که به دیدار ایشان بروم و بین سال‌های ۸۲-۸۳ برای عکاسی به منزل ایشان رفتم و روز عجیبی را تجربه کردم.

آقای مشکاتیان با صبر و حوصله بسیار، در تمام طول مدت عکاسی با من همراهی کرد و عکس‌های متعددی از آن روز خاطره‌انگیز به یادگار ماند. در منزل ایشان عکاسی کردم و ایشان لطف کرد و یک تکه از ساخته‌های خودش را برای من اجرا کرد. لازم به تعریف نیست، ولی واقعاً زیبا و دلنشین بود. چند عکس در حین اجرا گرفتم و در پایان قطعه از ایشان خواهش کردم عکاسی را ادامه دهیم و با لبخند موافقت کرد.

روز خیلی خوبی بود، ولی فکر نمی‌کردم این عکس‌ها، روزی در معرض دید عموم قرار بگیرد که ۶ سال از رفتن پرویز مشکاتیان گذشته باشد و همان «آوا»، دختر پرویز برای برگزاری نمایشگاه پدر لحظه‌شماری کند. واقعاً اگر زمان به عقب برمی‌گشت و به من می‌گفتند این عکس‌ها بعد از پر کشیدن‌شان و برای بزرگداشت ۶۰ سالگی پرویز مشکاتیان به کار می‌آید، نمی‌دانم عکاسی می‌کردم یا نه.

آدم‌های بسیار زیادی اطراف ما بودند و هستند که تصویر و صدای آنها آنطور که باید و شاید برای آیندگان به ثبت و ضبط نرسیده است. پرویز مشکاتیان یکی از این بزرگان فرهنگ و هنر ما بود که با توجه به جایگاه و منزلت‌اش در فرهنگ و هنر و تأثیرات بسیار مفیدی که بر موسیقی ایران داشت، آنگونه که باید برای نسل‌های بعد ثبت نشد.

سال گذشته به دعوت دوستی برای مشورت در مورد بزرگداشت شصت سالگی تولد آقای مشکاتیان به دفتر کارش رفتم و در آنجا دو یادگار آقای مشکاتیان، «آوا» و «آیین» را دیدم و کلی گپ زدیم و قرار شد نمایشگاهی از عکس‌های ایشان برپا کنیم. عکاسان عزیزی مثل سامان اقوامی، ساتیار امامی، مهرداد امینی، گلناز بهشتی، محمد خداداداش، محمد دولو، محسن کثیرالسفر و مریم محمدی با ما در برگزاری هرچه بهتر این نمایشگاه همراهی کردند.

عکس‌های عکاسان به تنهایی قادر نبود روایت‌گر زندگی این سرو موسیقی ایران باشد و به همین منظور، تعدادی از عکس‌های آلبوم خانوادگی از کودکی تا اوج پختگی ایشان به مجموعه اضافه شد تا در کنار عکس‌های عکاسان حرفه‌ای، تصویر بهتر و دقیق‌تری از شش دهه زندگی پربار آقای مشکاتیان ارائه کنیم. نمایشگاه جمعه ۶ شهریور در فرهنگسرای نیاوران و در گالری اصلی افتتاح می‌شود و به مدت یک هفته به کار خود ادامه می‌دهد.

منبع : موسیقی ما

حضور مشترک «بهروز صفاریان» و «پیروز ارجمند» در یک برنامه زنده تلویزیونی

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

پنج شنبه ۵ شهریور اتفاق می افتد

حضور مشترک «بهروز صفاریان» و «پیروز ارجمند» در یک برنامه زنده تلویزیونی

موسیقی ما – یک موزیسین با سابقه رو در روی مدیر کل سابق دفتر موسیقی وزارت ارشاد می نشیند تا در یک برنامه زنده تلویزیونی، مباحث روز موسیقی کشور مورد نقد و بررسی قرار بگیرد.

به گزارش «موسیقی ما»، پنج شنبه شب ۵ شهریور ماه «بهروز صفاریان» رو در روی «پیروز ارجمند» می نشیند تا درباره مسائل روز موسیقی در کشور، وضعیت کیفی و محتوایی آلبوم های موسیقی، سیاست گذاری های کلان این حوزه و… به بحث و تبادل نظر بپردازند.

این نشست که در قالب برنامه «ساعت ۲۵» قرار است روی آنتن زنده شبکه تهران برود، قرار است حاوی صحبت ها و اطلاعات به روز و مهمی درباره بازار موسیقی این روزهای کشور باشد.

«محمود محمودی» ضمن تائید این خبر و حضور بهروز صفاریان و پیروز ارجمند در این برنامه از پیش بینی برنامه ای مفصل و مهم برای پنجشنبه شب خبر داد.

در سالهای گذشته حضور جنجالی و خبر ساز بهروز صفاریان در برنامه شب شیشه ای با اجرای رضا رشیدپور حاشیه های فراوانی را در پی داشت که در مقاطعی با واکنش هایی نیز رو به رو شد.

«موسیقی ما» اطلاعات و گزارش «مفصل» این برنامه را منتشرخواهد کرد.

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ما

کامران رسولزاده و مورات ککیلی «امشب» را در استانبول اجرا کردند

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – شنبه شب در شب فرهنگ ایران و ترکیه، سالن مرکز کنگرهٔ خلیج، جمعی از هموطنان ایرانی هوادار کامران رسولزاده را در دل خود جا داد تا در کنار هواداران مورات ککیلی شاهد اجرای مشترک این دو هنرمند عرصهٔ موسیقی راک باشند.در این اجرا که راس ساعت ۹ شب (به وقت استانبول) آغاز شد، تماشاگران حاضر در سالن ابتدا نظاره گر هنرنمایی پدرام آزاد (آهنگساز و تنظیم کننده) و اجرای الکترونیک قطعاتی از موزیسین‌های برجستهٔ دنیا و ریمیکسی از آثار کامران رسولزاده بودند که با استقبال مصادف شد.

پس از این آمادگی و در میان تشویق‌های ممتد مخاطبان، به خصوص مخاطبان ایرانی، کامران رسولزاده و گروهش روی صحنه آمدند و ترانهٔ وایسا را اجرا کردند. در اواسط اجرای این قطعه حاضران در سالن با کامران همصدا شدند و تا پایان او را همراهی کردند.

رسولزاده در پایان این قطعه به هموطنان وفادار و غیرتمند ایرانی‌اش خوشامد گفت و در ادامه با تسلط با دوستداران ترکیه ای‌اش صحبت کرد که با تشویق‌های ترک‌ها همراه شد.

در ادامه، رسولزاده چند ترانهٔ دیگر اجرا کرد که تماشاگران ایرانی همصدایش بودند و همراه با او از عشق‌ها و ناکامی‌ها خواندند. نکتهٔ جالب توجه در این میان همخوانی دست و پا شکستهٔ برخی از مخاطبان ترک بود.
تا اینکه نوبت به ترانهٔ درخت رسید. قبل از اجرای این قطعه رسولزاده با زبان استانبولی دربراهٔ این ترانهٔ ملی وطنی توضیحاتی داد و آن را به مردم مقاوم ترکیه تقدیم کرد که این روز‌ها درگیر رفتارهای خشونت بار گروه‌های تندرو هستند. این حرکت با استقبال ترک‌ها مواجه شد و ان‌ها ضمن ایستادن به احترام ایران و ایرانی به تشویق رسولزاده پرداختند.
 

من امشب می میرم

نوبت که به همین امشب رسید، سالن برای لحظاتی لرزید و مورات ککیلی وارد صحنه شد و با اهدای گل به دوست دیرینش کامران به دوئت با وی پرداخت. در ادامه مردم هم به ان‌ها پیوستند و سالن یکپارچه نور و صدا شد. جالب آنکه ایرانی‌ها بخش ترکیه‌ای اثر را می‌خواندند و ترک‌ها بخش فارسی ترانه را خوب اجرا کردند. قسمت اول کنسرت با این قطعه به پایان رسید و صحنه خالی شد. در زمان آنتراک ایرانی‌ها مثل همیشه با خونگرمی تمام به خوش و بش پرداختند و با اعلام گویندهٔ سالن وارد سالن شدند تا به تماشای هنرنمایی مورات ککیلی بنشینند.

ککیلی با آن مو‌های بلند و رفتار پر از حجب و حیایش و در میان تشویق‌های بسیار، به روی صحنه آمد و ابتدا یک ترانهٔ عاشقانه خواند و سپس به ایرانی‌ها و بعد هموطنانش خوشامد گفت. او ایرانی‌ها را برادر خواند و ابرازخرسندی کرد از اینکه در چنین شرایطی کنسرتش لغو نشده و توانسته است با دوستش کامران رسولزاده روی یک استیج بخواند.

ککیلی در ادامه چند ترانه عاشقانه و اجتماعی ضد جنگ اجرا کرد که با استقبال مواجه شد. در این بخش هم هواداران ترک زبان و ترک تبار با مورات همصدا شدند.
 

دوباره امشب

تا اینکه نوبت به اجرای بو آخشام رسید و رسولزاده با پوششی عکس پوشش قسمت اول (پیراهن قرمزو شلوار سفید) و دسته‌ای گل به مهمانی مورات رفت. در ادامه اعضای گروه کامران هم روی صحنه آمدند و در کنار همتایان ترک خود ایستادند و با وجود اینکه ساز نمی‌زدند، به همخوانی با کامران و مورات و مردم پرداختند.

اجرای این ترانه به قدری پرانرژی و پر از احساس بود که مردم تا نزدیکی‌های آوانسن آمدند و با برآوردن صدای بیردا‌ها بیردا‌ها (دوباره دوباره) از هنرمندان خواستند که برای سومین بار این ترانهٔ ماندگار را بخوانند. شرایط طوری پیش رفت که کامران و مورات در میان درخواست‌های چندبارهٔ مردم ناگزیر به ترک صحنه شدند.

نکتهٔ جالب توجه در میان تماشاگران حضور محمدرضا خانزاده (مدیر شرکت اکسیرنوین) و همچنین کوپوز مدیر برنامه‌های مورات ککیلی بود. تعداد زیادی از اعضای کانون هوادران رسولزاده با حضور در سالن و داشتن پلاکاردهایی با نام این هنرمند و حک کردن عبارت‌های محبت آمیز به تشویق او پرداختند.

در پایان برنامه هواداران این دو خواننده با تجمع در ورودی بخش هنرمندان خواستار دیدار این دو هنرمند شدند که تا پاسی از شب طول کشید.

در این کنسرت آرمان مهربان (رهبر و نوازندهٔ کیبورد و سینتی سایزر) سارا سقایی (فلوت) مهرداد حامدی (گیتار باس) شروین شهبازی (گیتار کلاسیک) خشایار جوزی (گیتار الکتریک) سعید جامعه (درامز) رضا ملک (پرکاشن) علیرضا بیطرف و مجید ضابطی (مدیران اجرایی) و محمود توسلیان (مشاور رسانه‌ای و مطبوعاتی) کامران رسولزاده را همراهی می‌کردند

منبع : موسیقی ما

آنسامبل قنبری‌مهر موسیقی معاصر می‌نوازد

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما –آنسامبل مجلسی قنبری مهر در اولین اجرای خود با رویکرد جدیدی قصد دارد آثاری از اردوان وثوقی و نیما عطرکار روشن را در فرهنگسرای ارسباران اجرا کند.کنسرت آنسامبل قنبری مهر (پنجشنبه ۱۲ شهریور ماه) از ساعت نه شب در فرهنگسرای ارسباران روی صحنه می‌رود و در این برنامه آثاری از نیما عطرکار روشن و اردوان وثوقی اجرا می‌شود.

آنسامبل مجلسی قنبری مهر که پیشتر در قالب کوارتت زهی قنبری مهر به اجرا پرداخته بود، قصد دارد پس از این با رویکردی جدید و با محوریت اجرای آثار آهنگسازان معاصر ایرانی به فعالیت خود ادامه دهد و این اجرا اولین کنسرت گروه با رویکرد جدید است.

در این کنسرت «کوارتت زهی شماره ۲» و «پئیریکا» برای کوارتت زهی و گیتار از اردوان وثوقی و «کوارتت زهی شماره ۱» و «سکستت» برای کوارتت زهی، پیانو و سازهای کوبه ای از نیما عطرکار روشن اجرا می‌شود.

پیش از این آثاری از این دو آهنگساز در مجموعه «سکوت سیاه» توسط نشر هرمس منتشر شده است که دی ماه گذشته در سالن رودکی به روی صحنه رفت.

در این کنسرت؛ عادل پورصمدی (ویولا)، صبا صفوی (ویولن)، پویا فراگردی (ویولن)، فرمهر بیگلو (ویولن)، یاسمن کوزه‌گر (ویولنسل)، مطهر حسینی (پیانو)، نیما حسینی (سازهای کوبه‌ای) و بابک ولی پور (گیتار) به اجرای قطعات می‌پردازند.

بلیت‌های این کنسرت با قیمت ۴۵,۰۰۰ و ۳۵,۰۰۰ تومان در سایت تیوال به فروش می‌رسد

منبع : موسیقی ما

دارا دارایی: داماهی برای من تجربه‌ای رویایی است

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – دارا دارایی، سرپرست و آهنگساز گروه داماهی از انتشار اولین آلبوم این گروه خبر داد. این نوازنده توانمند گیتاربیس در گفتکو با «موسیقی ما» اعلام کرد که در کمتر از دو هفته‌ی آینده آلبوم «داماهی» منتشر شده و در دسترس علاقمندان قرار می‌گیرد.  

«داماهی» با تمرکز بر موسیقی فولکِ جنوب ایران فعالیت کرده و اولین آلبومش را به مرحله انتشار رسانده است هر چند که از بلوچستان و شمال ایران هم نواهایی در آن شنیده می‌شود.

اعضای ثابت این گروه رضا کولغانی (خواننده)، دارا دارایی (گیتار بیس)، حمزه یگانه( پیانو، کیبورد و بِنجو)، ابراهیم علوی (عود و گیتار) و شایان فتحی (درامز) هستند. استاد قنبر راستگو (نی جفتی)، ماهان میرعرب (گیتار)، احسان نی‌زن (کمانچه و ویالن) و مجید سالاری (هم‌خوان) هم به عنوان هنرمندان مهمان در این آلبوم حضور دارند. این آلبوم به تهیه‌کنندگی احسان رسول‌اف تولید شده و توسط انتشارات «نوفه» وارد بازار موسیقی کشور می‌شود.

«داماهی» مجموعه‌ای از ترانه‌های فولک جنوبی را با بازنگری و هارمونی  مدنظر خودش بازتولید کرده و در کنارش قطعاتی هم با آهنگسازی اعضای گروه در این آلبوم ارائه شده است. دارا دارایی درباره انتخاب اشعار و سبک و سیاق آلبوم ‌گوید:«اشعاری که استفاده کردیم بسیار غنی است و هر کدام به نوعی بخشی از قلب مرا با خود در گیر کرده. و به لحاظ سبک هم به نظرم موسیقی ما موسیقی فولک ایرانی است با رَگه‌هایی از جَز، رِگه و راک. این موسیقی به نوعی در «موسیقی ملل» هم می‌گنجد. ولی به طور کلی موسیقی «داماهی» از نظر من پاپ است و برای مخاطب عام جذاب خواهد بود.»

دارا دارایی پس از تجربیات فراوان در موسیقی ایران به گروه «داماهی» رسید. او که سرپرست و یکی از آهنگسازان گروه هم هست، ماهیت موسیقایی «داماهی» را اینگونه توضیح می‌دهد:« من به شخصه موسیقی فولک ایران را دوست دارم، به‌خصوص  فولک‌های جنوب ایران. وقتی شما موزسین جنوبی می‌بینید، انگار حجم زیادی موتیف‌های پرکاشنی در ذهن او گرد هم آمده و بعد این ریتم‌ها تبدیل به کلمه شده است. این ادراک من از کلیت موسیقی جنوب است؛ درون مایه ریتمیک غنی و البته ساختار مسنجم. موسیقی مناطق دیگر ایران هم فوق‌العاده است ولی ما کار «داماهی» را با تمرکز بر موسیقی جنوب ایران آغاز کردیم».
 
دارا دارایی درباره شکل گیری این گروه می‌گوید:«ایده اصلی داماهی در سفرهایی که من و رضا کولغانی به جنوب می‌رفتیم شکل گرفت؛ در هرمز، قشم، هنگام و … رضا یک سری ترانه فولک جنوبی و بلوچی می‌خواند و من به دلیل ارتباطی که با این ملودی‌ها برقرار کرده بودم، با آن ملودی‌ها بازی‌های هارمونیک می‌کردم. برنامه خاصی هم نداشتیم که مثلا یک گروه تشکیل بدهیم. با هم می‌نواختیم و می‌خواندیم و این موسیقی خودش بدون تکلف و برنامه ریزی شکل گرفت. موضوع مهم این بود که ما در زمان خوبی کنار هم قرار گرفتیم.»

دارایی روایت می‌کند که بعد از چند سفر به جنوب با همراهی رضا کولغانی ۵ قطعه می‌سازند ولی پیرنگ اصلی گروه در ایام جام جهانی در برزیل شکل می‌گیرد:« قبل ازاینکه به برزیل برویم  من، رضا ، حمزه(یگانه) و ابراهیم(علوی) چند جلسه‌ای با هم تمرین کردیم دو قطعه آنجا  شکل گرفتند.  بعد هم در برزیل  شایان(فتحی) و ماهان (میرعرب) به ما پیوستند و با هم اجراهای مختلفی داشتیم. ما این شانس را داشتیم که هر روز با هم باشیم و تمرین و اجرا کنیم. چند قطعه هم  آنجا شکل گرفتند و گروه «داماهی» عملا آنجا متولد شد.»

وقتی گروه پس از پروژه «دو-ر-می-فا-صلح» از برزیل به تهران باز می‌گردند با کنجکاوی بیشتر شروع به تمرین می‌کنند و داماهی به شکل رسمی‌تر راه خودش را ادامه می‌دهد.

دارا دارایی با هنرمندان شاخص و گروه‌های مختلفی همکاری کرده اما  یکی دو سال گذشته حضور کم رنگی در گروه‌های دیگر داشته و انگار «داماهی» برای او چیز دیگری است. حس و حالش در داماهی را خودش اینگونه توضیح می‌دهد:« وقتی ساز می‌زنیم واقعا به خروجی فکر می‌کنیم. قرار نیست برای دل خودمان یا برای نشان دادن توانایی‌های یکی از اعضا ، گروه نوازندگی کنند. همه با تمرکز روی محصول نهایی کنار هم هستیم و مهم‌ترین دلیل شکل گرفتن این گروه با این نوازندگان همین روحیه است. بی‌راه نیست اگر بگویم این گروه برای من جذاب‌ترین است. من هم  محتوا و محصول موسیقایی این گروه و هم اعضای بند را خیلی دوست دارم. در این گروه همیشه یک گفتمان برقرار است که حس خوبی به من می‌دهد و در یک جمله؛ این بند در طول دوران کاری من یک تجربه رویایی است» .

میکس و مستر این آلبوم توسط شایان فتحی در شادو استودیو (Shadoo Studio) در شهر مادرید اسپانیا انجام شده. صدابرداران آلبوم هم فرشاد شکوه‌فر،شایان فتحی، کسرا ابراهیمی، پویا نیک‌پور و صادق تسبیحی هستند.گرافیک آلبوم کار مجتبی ادیبی است و امیر موسوی هم عکاسی را بر عهده داشته. آلبوم داماهی متشکل از ۱۴ قطعه است؛ «دخترک»،«یار عزیز»،«بمان»،«صندلی»، «محله خاموشان»، «سوگند»، «لنج بیوه»،«شب‌های روز»،«گوش واره»، «تَرنگ»،مردن مردانه»،«صدا»، «گلبوته»  و«سامبای بهار».

این آلبوم به زودی توسط نشر موسیقی «نوفه» روانه بازار می‌شود.

منبع : موسیقی ما

وقتی صحبت اختلافات مالی، از آلبوم مرتضی پاشایی پیشی گرفت

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – نشست خبری آلبوم «اسمش عشقه» عصر امروز در طبقه ششم پردیس چارسو با حضور شهناز محلوجیان (نماینده خانواده پاشایی)، مهرزاد امیرخانی (ترانه‌سرای آلبوم)، رامین بصیرت‌نیا (مسئول موسیقی شرکت پخش دنیای هنر)، مرتضی معماری (یکی از مدیران این موسسه)، معین راهبر، میلاد ترابی و انوشیروان تربتی (تنظیم‌کنندگان آلبوم) و مهدی میرزاباقریان (ناشر و مدیر اجرایی آلبوم)  برگزار شد.

به گزارش سایت «موسیقی ما»، در ابتدای برنامه روابط عمومی این نشست در توضیحاتی اعلام کرد که خانواده پاشایی پیش ازآغاز نشست اعلام کردند که نمی توانند در این نشست خبری حاضر شوند و نماینده آنها و وکیل قانونی این خانواده پاسخگوی سخنان خبرنگاران خواهد بود.

در این نشست که بیشتر زمانش به تشریح اختلاف‌های مالی گذشت، «رامین بصیرت‌نیا»، مسئول موسیقی شرکت پخش دنیای هنر، درباره مسابقه‌ای که از سوی صفحه اینستاگرام این شرکت برای آلبوم «مرتضی پاشایی» به راه افتاده توضیح داد؛ مسابقه‌ای با عنوان «با آلبوم اسمش عشقه سلفی بگیرید و سکه طلا ببرید» که او توضیحات خود را اینگونه ارائه کرد:«این مسابقه دو بخش عکاسی و فیلمبرداری دارد. پس از اینکه قسمت عکاسی به پایان برسد، بخش دوم یعنی فیلمبرداری آغاز می‌شود. هواداران مرتضی در بخش دوم می‌توانند قطعاتی که دوست دارند را لب بزنند و بخوانند و یک فیلم تهیه و آن را برای ما ارسال کنند. هدف دو مسابقه‌ای که ما برگزار کردیم این بوده که در پایان یک کلیپ از آثار مرتضی با حضور مخاطبانش تهیه و منتشر شود. از دیدگاه شرکت و خانواده و وراث آن مرحوم این اتفاق خاصی نبود. تمام تلاش ما این بود که از زمان تولید تا توزیع کارهایی را انجام دهیم که آن مرحوم دوست داشت. با توجه به مشورت‌هایی که از دوستانش گرفتیم این مسابقه هم اتفاق بدی نبود.»

او سپس در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه گفته می شود آلبوم «اسمش عشقه» مستر نهایی نشده است نیز گفت:«این آلبوم آماده انتشار بود و مثل همه آلبوم‌هایی که در این چند سال کار کردیم ابتدا پیشنهاد کار را دریافت کردیم و مثل همیشه سعی کردیم که در بهترین حالت ممکن، اثر را تولید و عرضه کنیم. من این موضوع را قبول ندارم که این آلبوم نسخه نهایی نبوده است. اتفاقات خیلی خوب هم در آلبوم بود ولی نمی‌دانم متاسفانه چه اتفاقاتی رخ داده که طی این چند روز همه چیز در حال برگشتن است. اگر آلبوم خوب نبوده پس چرا مردم استقبال کردند و درخواست تکثیر مجدد آن را دریافت می‌کنیم؟ به هرحال  راجع به آلبوم مرحوم پاشایی کنجکاوی وجود داشت و برخی در همان ابتدا خریدند و شنیدند اما چرا هنوز هم فروش خوبی دارد؟ با توجه به تجربه‌ای که من دارم این آلبوم نسبت به آثار خیلی از خوانندگان مطرح از استاندارد بالاتری برخوردار است. مطمئن باشید طی یک ماه و نیم آینده جای خود را در بازار پیدا خواهد کرد. این آلبوم آنقدر در بخش ملودی و ترانه قوی است که اگر دوستان ما نتوانستند در برخی قطعات از لحاظ وکال نظر شما را جلب کنند، باز هم نقاط قوت زیادی داشته باشد.»
 

  • * قیمت ۱۸ هزار تومانی

بصیرت‌نیا سپس درباره بحث قیمت دی جی پک این اثر که ۱۸ هزار تومان است توضیح داد:«آن قیمت ۱۸ هزار تومان بر اساس شرایط خاص تولید اثر بوده و اگر دوستان بخواهند ما ریز هزینه‌های دی جی پک را اعلام می‌کنیم. این ۱۸ هزار تومان که همه می‌بینند و می‌گویند ما شرکت سودجویی هستیم دو بخش دارد؛ یک بخش تولید سخت افزاری این آلبوم نظیر دفترچه و دی جی پک است. بخش دیگر هم به بخش فروش اختصاص دارد. به دلیل تیراژ پایین و کیفیت تولید بالای این آلبوم با آن فضای طلاکوب و دفترچه، هر نسخه ۷۵۰۰ تومان برای ما هزینه داشته است.»

مرتضی معماری، یکی از مدیران ارشد شرکت پخش دنیای هنر، نیز درباره این قیمت بالا برای یک آلبوم گفت:«قیمت این آلبوم همانند سایر آثار موسیقی ۴۰۰۰ تومان بود. ما چهارصدهزار نسخه با این قیمت عرضه کردیم و فقط ده هزار نسخه به صورت دی جی پک منتشر شده که خوشبختانه از هر دو نسخه استقبال به عمل آمد. ما در موسیقی سنتی هم این روند را داریم که آثار را با بسته بندی شکیل و چنین شکل و شمایلی و همین حدود قیمت عرضه می‌کنند. اگر به فروشگاه‌های محصولات فرهنگی مراجعه کنید متوجه می‌شوید که اکثر آثار سنتی با همین قیمت عرضه می‌شود. ما تصمیم گرفتیم که یک نسخه از این آلبوم را با توجه به شرایط خاصی که دارد در چنین بسته‌بندی عرضه کنیم. سود چندانی هم عاید شرکت پخش نشده زیرا حدود پنجاه درصد قیمت این آلبوم صرف هزینه تولید و سود خرده فروشی می‌شود. اگر به هر فروشگاه مراجعه کنید بیشتر از نه هزار تومان برای آن آلبوم پولی پرداخت نشده است. توجه داشته باشید که نسخه دی جی پک چهار قطعه بیشتر دارد و همین مساله هزینه‌های تولید را افزایش می‌دهد. دفترچه همراه آلبوم هم با نوع چاپ و طراحی و جزئیات متفاوتی نسبت به سایر آثار موسیقی عرضه شده است.»

او گفت برای این قیمت مجوزهای لازم اخذ شده است:«به این شکل هم نیست که ما هر قیمتی دوست داشتیم برای آلبوم در نظر بگیریم و قطعا مجوزهایی برای این موضوع اخذ شده است. سایر آثار موسیقی که به شکل دی جی پک عرضه می‌شوند با همین قیمت‌ها و بلکه بیشتر عرضه می‌شود و حتی دیده شده که با ماژیک روی قیمت را خط می‌کشند و با عدد بیشتری عرضه می‌کنند. هر جایی که روی گران‌فروشی‌های کشور نظارت می‌کند قطعا بر ما هم نظارت خواهد داشت.»
 

  • * وُکال نهایی بود؟

معین راهبر هم سوال مربوط به نهایی نبودن وکال آلبوم را بدین شکل پاسخ  داد:«ما نمی‌توانیم بگوییم که تمام وکال‌ها صد در صد بوده و در عین حال از لحاظ کیفی پایین بوده است. من و مهرزاد امیرخانی اطلاع داشتیم که برخی از قطعات نظیر «اسمش عشقه»، «اشکام جاریه» و «حس جدید» حتما در آلبوم قرار خواهد داشت. یکی از عادت‌های خوب مرتضی این بود که زمانی که قطعه‌ای را می‌ساخت یا به شکل نهایی آن یا به بهترین شکل ممکن اجرا می‌کرد. درست است که از لحاظ کیفیت یک مقدار ضعف در وکال وجود دارد ولی از لحاظ خواندن مرتضی ما اشکالی نمی‌بینیم. به واسطه دوستان عزیزمان «آرش پاکزاد» و «محمد فلاحی» تلاش کردیم که وکال‌ها را به بهترین شکل ممکن در آلبوم قرار دهیم. خیلی از قطعات ما کیفیت خوبی داشتند و برخی از کارها هم کیفیت پایینی داشتند.»
 

  • * دعوای اینستاگرامی

شب قبل برگزاری این نشست خبری پست‌های جنجالی از سوی مهرزاد امیرخانی و خانواده مرحوم پاشایی در فضای مجازی منتشر شد که همین اتفاق موضوع بحث بعدی جلسه بود. مهرزاد امیرخانی درباره تسویه حساب مالی خود درباره این آلبوم اعلام کرد:«هنوز تسویه حساب مالی نکرده‌ایم. با توجه به تغییر حرف‌های دوستان به یک رقمی رسیدیم و من دیروز یک چک دریافت کردم. آن چک باز هم یازده میلیون تومان از مبلغ توافقی کمتر بود و اعلام کردند که در حال حاضر نداریم و بعدا تسویه می‌کنیم!»

معین راهبر راجع به تسویه حساب گفت:«خانواده پاشایی با من تسویه حساب کرده‌اند و مشکل خاصی نیست.» در این بین «شهناز محلوجیان» که به عنوان وکیل و نماینده قانونی خانواده پاشایی در این جلسه شرکت کرده بود، خود را نویسنده رمان مرتضی پاشایی معرفی کرد و اعلام کرد بدون اینکه در جریان تمامی ابعاد و حواشی آلبوم قرار بگیرد در این نشست حاضر شده است. محلوجیان درباره بحث تسویه حساب عوامل آلبوم گفت:«من به عنوان نویسنده کتاب مرتضی پاشایی هرچه که جلو رفتم و دوستان و دشمنان مرتضی را دیدم، بیشتر به حاشیه رسیدم. به من گفتند که تمام پول مهرزاد امیرخانی پرداخت شده است. یک روز مهرزاد ادعا کرده بوده که من شریک هستم و منصور پاشایی با ایشان صحبت کردند. الان تعجب کردم که می‌گویند هنوز بخشی از پول پرداخت نشده است.»

مهرزاد امیرخانی در ادامه صحبت‌های محلوجیان گفت:«صحبت‌های زیادی تا پیش از ارائه رضایت‌نامه من برای ترانه‌های آلبوم وجود داشت. همه صحبت‌ها به صورت اس ام اسی مکتوب است. چند روز پس از صدور رضایت‌نامه ترانه‌ها همه چیز تغییر کرد. گفتند که شکایت کرده و جلوی آلبوم را بسته یا زیاده‌خواهی‌ها و تنگ‌نظری‌های من باعث بیماری مرتضی شده است. من فقط می‌توانم تاسف بخورم. همه چیز کاملا واضح است و جلوی همه این آدم‌ها اعلام کردم که هنوز هیچ چیز تمام نشده است. این مبلغی که پرداخت شده با آن چیزی که رسانه‌ای شده و می‌گویند هشتاد میلیون تومان گرفته‌ام، فاصله دارد.»

او در پاسخ این سوال که اصلا چرا رضایت‌نامه ترانه هایش را با این شرایط صادر کرده، گفت:«به من گفتند که هر شرایطی داشته باشی عملی می‌کنیم. تسویه حساب من راجع به این یک آلبوم نبوده. من در تمام دوران حدودا هشت ساله کار با مرتضی یک ریال از او دریافت نکردم. قرار ما با مرتضی این بود که پس از ثبات مالی او بخشی از درآمدها هم به سمت من بیاید و رابطه ما کلا به صورت فرم ترانه‌سرا و خواننده نبود. من آدمی نبودم که مرتضی برایم ملودی بفرستد و من در جای دیگر شعر بنویسم و بفرستم. در همه چیز کار با همدیگر شریک بودیم. من توقع داشتم زمانی که پای خانواده مرتضی به میان می‌آید یک مقدار شبیه به خودش رفتار کنند که متاسفانه برعکس بود.»
 

  • *دوری از حاشیه

 شهناز محلوجیان در توضیح دلایل عدم حضور خانواده پاشایی در این جلسه گفت:« من مسافرت بودم و شب گذشته رسیدم و حال زیاد خوبی نداشتم. شب گذشته به من اعلام کردند که باید در این جلسه حضور پیدا کنم و آنها گفتند که ما دوستان و دشمنان مرتضی را دوست داریم و نمی‌خواهیم دنبال حاشیه باشیم. آنها گفتند که ما نباشیم بهتر است و تو در این جلسه حضور داشته باش. به من گفتند که از ابتدا قرار نبوده در این جلسه حضور پیدا کنیم و نمی‌خواستیم در جنجال باشیم.»

رامین بصیرت نیا در ادامه گفت:«آقای منصور پاشایی شخصا تلفنی با من صحبت کردند و در مورد زمان و جزئیات نشست خبری صحبت کردیم. با آقای مصطفی پاشایی هم به عنوان مدیر جمع‌آوری این آلبوم صحبت کردیم و قرار بود این جلسه طی سه بخش برگزار شود ولی نهایتا به همین یک بخش قناعت کردیم. قرار بود که تشریف بیاورند و دیروز برای آقای ناصر پاشایی مسافرتی پیش آمد. نتوانستیم با آقای مصطفی پاشایی تماس برقرار کنیم. آقای منصور پاشایی به من گفتند که خانم محلوجیان وکیل قانونی خانواده هستند و می‌توانند صحبت کنند. البته به گفته خودشان اول نویسنده کتاب و بعدا وکیل قانونی خانواده هستند.»
 

  • * لطفا فارسی صحبت کنید!

عدم اطلاع کافی شهناز محلوجیان از تمام وقایع و همچنین لهجه‌ای که او در حین صحبت کردن داشت، (با توجه به اینکه از سمت مادر اصالت آمریکایی دارد)، موضوع جالب دیگر این نشست بود. شهناز محلوجیان دراین باره گفت:«شما تک تک افراد را بدون اینکه مجوز داشته باشید محکوم کردید. تا آنجایی که از آلبوم اطلاع داشتم اعلام کردم. اینکه شما نمی‌توانید متوجه صحبت من بشوید مشکلی نیست و من پیش از جلسه به دوستان گفتم که هرچه سوال کنند فقط واقعیت را می‌گویم. آنچه را که شنیدم و تحقیق کردم بیان می‌کنم و می‌گویم.»

مورد دیگری که توسط اهالی رسانه به آن اشاره شد، صحبت‌های مکرر روی مقوله پول و دوری از معنویت مورد نظر مرتضی پاشایی بود که «میلاد ترابی» صحبت‌های خودش را در این بخش آغاز کرد و گفت:«یک آلبومی تولید شده و به فروش رسیده و مردم خریده‌اند و چرخه مالی ایجاد شده است. یکی از دوستان خبرنگار در مورد معنویات صحبت کردند. مسائل معنوی برای زمانی است که هیچ پولی در کار نباشد. اگر خانواده مرتضی می‌گفتند ما این آلبوم را مجانی در اختیار مردم قرار می‌دهیم، عوامل هم می‌گفتند که چون قرار نیست درآمدی در کار باشد، پس ما هم به سمت مسائل معنوی می‌رویم. خود مرتضی نیست و قرار است که یک مبلغ هنگفت جا به جا شود. اینکه ما زحمات بکشیم و به عنوان عوامل تولید پیگیر معنویات باشیم، امکان پذیر نیست.»

طرح مساله سوء استفاده از احساسات مردم مورد دیگری بود که میلاد ترابی پیرامون آن گفت:«مردم قطعات را می‌شنوند و نظرات مثبت و منفی نسبت به محتوا و کیفیت کار دارند. مردم نهایتا به خانواده مرتضی و خود مرتضی فکر می‌کنند که چقدر این آلبوم را فروخته‌اند و درباره تنظیم‌کننده و سایر عوامل فکر نمی‌کنند. جنبه کلی داستان این است که هرچه در بضاعت ما بوده، ارائه کردیم. طبق صحبت‌های قبلی به شما گفتم زمانی که چرخه مالی ایجاد می‌شود هرکسی به سهم خود می‌تواند سهیم باشد. آقای امیرخانی در صحبت‌های خود گفتند که از ابتدای فعالیت با مرتضی هیچ پولی دریافت نکرده‌اند. الان اگر بحث پول را مطرح می‌کنند به این دلیل است که کار به درآمد رسیده است. ب در چنین موردی قیم آن فرد که اکنون حضور ندارد تصمیم‌گیرنده خواهند بود. تصمیم‌گیری اینکه من محصولی که دارم را دو میلیون یا دویست میلیون بفروشم با خودم است و مردم می‌توانند این محصول را یا بخرند یا نخرند. هر تولیدکننده‌ای برای خودش یک توجیه دارد و من به عنوان یک تنظیم‌کننده برای کار خودم و قیمت آن توجیه دارم. شما فقط پیگیر قیمت ۱۸ هزار تومان هستید در نهایت این می‌شود که یا مردم می‌خرند و حمایت می‌کنند یا نمی‌خرند.»
 

  • * مسابقه «کی بیشتر با مرتضی بوده»؟!

مهرزاد امیرخانی در بخش دیگری از جلسه دراین باره که چرا بحث های حاشیه ای را در اینستاگرام کلید زده است، گفت:«این مشکلات از جایی شروع شد که همه مسابقه کی بیشتر با مرتضی بوده راه انداختند و مرتضی برای چه کسی است؟ مسابقه چه کسی باعث موفقیت مرتضی شده و چنین جنگی را راه انداختند. همه آنهایی که بودند در یک گوشه ساکت نشستند و کار بالا گرفت و رضایت‌نامه آلبوم را بدون هیچ چیز به آنها دادیم اما در ادامه گفتند که مهرزاد رضایت‌نامه نمی‌دهد. برای مستند مرتضی از ما تصویر گرفتند و تا جایی که اطلاع دارم قرار بود این مستند در تلویزیون پخش شود. به یک روایت هم اعلام کردند قرار است آن مستند در قالب پکیج آلبوم ارائه شود ولی هزینه اضافی بابت آن دریافت نکنند. زمانی که ما دیدیم اینگونه است و دارند همه چیز را می‌فروشند تصمیم گرفتیم که نباشیم. همین باعث شد که جبهه‌گیری‌ها چند برابر شود و تهمت زدن‌ها را آغاز کنند. شما می‌گویید که چرا این جنگ و دعواها در اینستاگرام به راه افتاده است؟ تریبون خاص دیگری وجود ندارد و من نمی‌دانم که از کجا باید رسانه را پیدا کنم. دوستان دیگری هم بودند که تمایل داشتند و من توانستم با آنها صحبت کنم. ما از هیچ با هم بودیم و با بی پولی و سختی جنگیدیم و تلاش کردیم. خواست خدا بوده که آبرویی برای مرتضی جمع شده است. به جای اینکه از ما تشکر کنند و بگویند در تمام روز و شب‌هایی که ما نبودیم شما بودید، می‌گویند این افراد حسود و تنگ‌نظر هستند و ارث می‌خواهند. چرا ما باید بنشینیم و نگاه کنیم؟ چرا از آلبومی که بابت آن درآمد میلیونی دارند چرا نباید بگویم اینقدر سهم من می‌شود؟ کسانی که کار کرده‌اند نباید پول بگیرند و همه پول‌ها را کسانی که خواب بودند باید بگیرند؟ این حرف بی منطقی است که به دنبال معنویات برویم. من هر بار که مصاحبه می‌کنم می‌گویم که بعد از مرتضی دیگر زندگی من مثل قبل نشد و اصلا مگر خانواده مرتضی به دنبال معنویات رفتند که ما برویم؟ من پشت آلبوم مرتضی دیدم که نوشته بودند با تشکر از شرکت فرهنگی و هنری «مرتضی پاشایی». به سلامتی برنامه بعدی برای درآمدزایی مشخص شد. می‌خواهم بگویم خانواده‌ای که چنین پسری را بزرگ کردند و تحویل این مملکت دادند محترم هستند ولی کوچکترین نقشی در پیشرفت مرتضی نداشتند و تمام درآمدها به سمت آنها رفته است. این مبالغ چیزی نیست که من از آنها خواستم ولی در نهایت یازده میلیون تومان کمتر از آنچه که خودشان رضایت دادند، پرداخت کردند.»
 

  • * اگر امضا نمی کردم…

امیرخانی درباره صدور رضایت نامه انتشار آلبوم و تناقضش با حرف های امرزو هم گفت:«من رضایت‌نامه آلبوم را روی حساب حرفی که گفتند انجام می‌دهیم به آنها دادم. اگر تا همین الان هم آن رضایت را امضا نمی‌کردم آلبومی وجود نداشت که در موردش صحبت کنیم. من با توجه به یک تعهد شفاهی رضایت کتبی دادم که آلبوم منتشر شود ولی بعدا همه چیز تغییر کرد. در پاسخ به اینکه سوال می‌شود الان چرا پیگیری نمی‌کنی باید مثال عابر بانک را بزنم که اگر پول کم از آن بگیرید چه کار می‌خواهید بکنید؟ هر قدر که خودشان راضی هستند باید من هم تایید کنم. من دنبال پیگیری قانونی نیستم و حتی در قبال همین مبلغی که راضی شدند بدهند، یکی دو مرتبه گفتم که نمی‌خواهد چیزی پرداخت کنید و گفتند که می‌خواهیم رضایت تو هم باشد. خب خوشبختانه رضایت ما هم شد و آن چیزی که گفتند را ندادند و دستشان هم درد نکند!»
 

رامین بصیرت‌نیا در پاسخ به سوال خبرنگاری که اعلام کرده بود در این جلسه فقط از پول صحبت می‌شود و خبری از معنویات نیست؛ گفت:«شما که نماینده افکار عمومی هستید اول سوالی که از من دارید در مورد پول است و من باید سوال شما را با معنویات پاسخ دهم؟ سوال اول این بود که چرا آلبوم ۱۸ هزار تومان است. سوال دوم از آقای مهرزاد امیرخانی این بوده که آیا پول خود را گرفته‌اید؟ معنویات مرتضی به خودش و اطرافیانش مربوط می‌شود. ما اینجا جمع شده‌ایم تا به ابهاماتی که این چند وقت به راه افتاده و پیکان مستقمیش به سمت ما است و سودجو هستیم، پاسخ دهیم. اینگونه نشان داده می‌شود که ظاهرا ما در این هفده سال فعالیت، هیچ کاری نکرده‌ایم و قرار بوده که مرتضی فوت کند و ما از آلبوم او میلیاردر شویم. ما امروز آمدیم تا درباره ریز تمامی این اتفاقات توضیح دهیم. در پاسخ به این موضوع که می‌گویید ما اینجا برای خودمان تریبون درست کرده‌ایم و می‌خواهیم روی موج آلبوم مرتضی سوار شویم باید بگویم که طی تمام این سالها تقریبا هیچ مصاحبه‌ای نداشته‌ام. من به دنبال تریبون نیستم و امروز آمده‌ام تا بگویم که ما نه میلیاردر شدیم و نه قرار بود که میلیاردر شویم. ما آلبوم اول آقای پاشایی به نام «یکی هست» را تولید و منتشر کردیم. تا امروز و به اصطلاح این آخرین آلبوم مرحوم پاشایی است، البته اگر آلبومی دیگری از جای دیگری بیرون نیاید. ما هم دوست داشتیم که پس از اولین اثرش این مجموعه را هم به عنوان یادگاری‌اش منتشر کنیم. هزینه بسیار سنگینی بابت این آلبوم پرداخت کردیم و شاید هیچ شرکت دیگری چنین کاری انجام نمی‌داد. ما به دلیل اینکه می‌خواستیم در رزومه خودمان چنین آلبومی را داشته باشیم، تن به این هزینه دادیم و آلبوم را منتشر کردیم. درباره آن هجده هزار تومان هم باید بگویم که تولید یک سری هزینه‌ها دارد و همین قیمت‌گذاری براساس هزینه‌های مشخص اتفاق افتاده است. آلبوم به عنوان ۷۵۰۰ هزینه تولید داشته است. هر عدد آلبوم ۱۵۰۰ تومان هزینه پخش داشته و با قیمت ۹۰۰۰ تومان در اختیار نمایندگان فروش آلبوم قرار گرفته است. سی دی فیلم در این مملکت پس از سه سال که سه هزار تومان بوده به چهار هزار تومان افزایش پیدا کرده است.»
 

  • * نصف هزینه آلبوم خیرات شده

شهناز محلوجیان در بخش دیگری از سخنانش گفت:«نیمی از درآمد این آلبوم صرف هزینه‌های تولید شده است. اما خود من دیدم که نصف دیگر آن را به یک نفر که بسیار نیازمند بود، دادند. منصور و ناصر پاشایی نصف دیگر این پول را به یک نفر که نیازمند بود دادند. آنها پدر و عموی من نیستند و من فقط یک نویسنده هستم که واقعیت را می‌نویسم. من دیدم که درآمد این آلبوم را برای روح مرتضی به یک شخص نیازمند اهدا کردند و اگر نیاز باشد آن شخص را هم می‌آورم. من برای روایت در کتاب خودم به همراه منصور و ناصر پاشایی رفتم و دیدم که پول را اهدا کردند اما داستان مهرزاد امیرخانی را به خدا نمی‌دانستم. خانواده پاشایی عاشق هنر هستند و زمانی که قرارداد کتاب من را با ناشر امضا کردیم تمام درآمد آن برای خیریه رفت. نیمی از پول آلبوم را هم هدیه کردند. آنها همه را دوست دارند و به همه احترام می‌گذارند.»

«انوشیروان تربتی»، تنظیم کننده دو قطعه آلبوم اسمش عشقه، در ادامه جلسه اعلام کرد:«من به احترام مرتضی عزیز در این جلسه حضور پیدا کردم. فکر می‌کنم خیلی بهتر بود که در چنین مراسمی یک مقدار هم راجع به آلبوم و موسیقی و تنظیم صحبت می‌شد. متاسفانه دوستان خبرنگار این سوالات را مطرح کردند و عوامل هم ناچار بودند که پاسخ دهند و فقط راجع به پول و اختلافات صحبت شد. حیف مرتضی عزیز که اگر در این شرایط بود نمی‌دانم چه می‌شد. اگر اجازه بدهید با کمال احترام به همه خداحافظی کنم.»
 

  • * من از سوی مرتضی انتخاب شدم

معین راهبر درباره نحوه انتخاب و حضورش در این آلبوم اظهار داشت:«من از سوی خود مرتضی برای این آلبوم انتخاب شدم و مهرزاد امیرخانی در جریان است. قرار بود که قطعه اسمش عشقه به جای «نگران منی» در برنامه ماه عسل پخش شود. این قطعه و اشکام جاریه کارهایی بودند که خود مرتضی دوست داشت من تنظیم کنم. به قول مصطفی پاشایی که از زبان مرتضی نقل کرده، او گفته دوست دارم کارهایم به کسانی سپرده شود که قبلا با آنها کار کردم و نتیجه گرفتم. خدا را شکر قطعات عصر پاییزی و نگران منی بازخورد خوبی داشت.» این تنظیم‌کننده که با هفت اثر در آلبوم اسمش عشقه حضور دارد درباره بحث خوانندگی مصطفی پاشایی در این مجموعه گفت:«مصطفی پاشایی قطعه ده یعنی «حالا حالا» را خوانده و اسم او به عنوان همخوان ذکر شده و بنده به عنوان کسی که مدیریت کارهای وکال مرتضی را داشتم اعلام می‌کنم او در هیچ قطعه دیگری حضور نداشته است. مرتضی قطعه حالا حالا را خیلی دوست داشت و آنطور که از خانواده و دوستانش شنیدم به این کار خیلی اعتقاد داشته است. ما نیمی از وکال مرتضی را نداشتیم و خود آقای امیرخانی هم شعر را به صورت کامل نگفته بود. شعر بعدا گفته شد. به دلیل اینکه خود او روی این قطعه تاکید داشته ما سعی کردیم نزدیکترین صدا را انتخاب کنیم. حتی آقای «یوسف زمانی» که صدای نزدیک به مرتضی دارد روی این کار خواند ولی انتخاب نشد.»
 

  • * ترجمه انگلیسی

مرتضی معماری هم در اواخر جلسه اعلام کرد:«آقای مصطفی پاشایی مترجم هستند و تمام ترجمه‌های انگلیسی آلبوم به تایید ایشان رسیده است. درست یا غلط این مساله به تایید ایشان رسیده و من در جریان نیستم. همچنین من به عنوان نماینده شرکت پخش آلبوم باید اعلام کنم که کار ما فقط آلبوم موسیقی نبوده و نیست. کارهای سینمایی منتشر کرده‌ایم که پشت آن هزار و یک جنجال ایجاد شده است. از آن قسمتی که وارد پروژه این آلبوم شدیم تمامی قراردادها را به صورت شفاف منعقد کردیم. رضایت‌نامه‌های لازم را از خانواده پاشایی دریافت کردیم و آلبوم را مثل همه آثار قبلی که ارائه کرده بودیم، با مجوزها و رضایت‌نامه‌های لازم راهی بازار کردیم. از سایر رضایت‌نامه‌های بین خانواده و عوامل آلبوم هیچ اطلاعی نداریم. آلبوم را هم با قیمتی خریدیم که می‌توانم بگویم دو برابر عرف این کار بوده و می‌توانم بگویم که هفتاد درصد این کار دلی بوده و دوست داشتیم که این اثر در رزومه شرکت باشد. فکر می‌کنم این رسالت یک شرکت در کار خودش باشد و اتفاق عجیب و غریبی نیست.»

میلاد ترابی در بخش پایانی نشست خبری آلبوم اسمش عشقه گفت:«به نظر من به چالش کشاندن برخی از بحث‌ها به جایی نمی‌رسد. اگر وارد مسائل محتوایی و سایر جزئیات آلبوم بشویم بهتر است. به نظر من بیشتر از این چنین بحثی با جای درستی برسد.»
 

آخرین سوال به این موضوع اختصاص داشت که شنیده می‌شود پنج قطعه این آلبوم قبلا به افراد مختلف واگذار شده و حتی کتبا این مساله تایید شده و دو نفر از آنها در مرحله شکایت هستند. معین راهبر ضمن ابراز بی اطلاعی از این موضوع اعلام کرد که در صورت وجود چنین مساله‌ای باید خانواده پاشایی پاسخگو باشند. اما رامین بصیرت‌نیا در این زمینه گفت:«تا جایی که من اطلاع دارم فقط یک قطعه بوده که آن هم رضایتنامه‌اش را خواننده‌ای که اجرا کرده بوده دریافت کردند. تا جایی که ما در جریان قرار گرفتیم مشکل خاصی نبود. همچنین در توضیح صحبت‌های آقای معماری باید بگویم که ما این آلبوم را به دو برابر عرف بازار خریداری نکردیم. بلکه حدود چهار برابر قیمت عرف بازار بوده است. تمام سعی ما این بود که این آلبوم چیزی در شأان مرتضی باشد.»

این نشست با همکاری و مساعدت «پردیس چارسو» به مدیریت «اشکان خطیبی» برگزار شد.

منبع : موسیقی ما

موزیک ویدئوی «تا رهایی» اثر میلاد درخشانی

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – موزیک ویدئوی «تا رهایی» جدیدترین اثر «میلاد درخشانی» برای انتشار در اختیار سایت «موسیقی ما» قرار گرفت. درخشانی با انتشار این ویدئو رسما به استقبال آلبوم جدیدش رفت و تا رهایی یکی از کارهای آلبوم «افشارستان ۲» است. آلبوم افشارستان ۱ در سال ۸۶ به بازار عرضه شد و این موزیسین در ادامه کنسرت‌هایی را هم با قطعات آن مجموعه روی صحنه برد. در سال گذشته فصل جدیدی از فعالیت‌های هنری خود را آغاز کرد و با آلبوم «اشارات نظر» به عرصه خوانندگی هم قدم گذاشت. اما مجددا به دنیای موسیقی بی‌کلام بازگشت و بالاخره توانست تولید آلبوم افشارستان۲ را به پایان برساند. برای اطلاع از جزئیات موزیک ویدئوی تا رهایی و همچنین آلبوم جدید میلاد درخشانی با او دقایقی را هم کلام شدیم که حاصل آن گفتگویی شد که در ادامه می‌خوانید:
 

  • *از موزیک ویدئوی «تا رهایی» برای ما بگویید و چرا این کار را برای به تصویرکشیده شدن انتخاب کردید؟

این یکی از کارهای آلبوم جدید است که این مجموعه در شهریور ۹۴ به بازار عرضه خواهد شد. آلبوم شامل هفت قطعه است و همه آنها در یک فضا نیستند. مثلا «تا رهایی» با فضای الکترونیک تلفیق شده ولی قطعه دیگری با این سبک و سیاق در آلبوم نداریم. به عنوان مثال کوارتت یک قطعه فقط برای تار است. یک قطعه دیگر آنسامبل کامل شامل تار، گیتار، درامز و پرکاشن و کیبورد است. دلیل انتخاب تا رهایی این بود که می‌خواستیم حتما به صورت زنده ضبط شده و چنین تجربه‌ای برای خودم جذاب بود. در این ویدئو کاملا ما اجرا کرده‌ایم و پلی بک نیست.
 

  • *خیلی‌ها می‌گویند که موسیقی تلفیقی مخاطب خاص دارد اما به نظر من با بهره گیری از ویدئو می‌توان طیف مخاطبان این سبک را گسترده‌تر کرد. نظر شما چیست؟

قطعا زمانی که علاوه بر قوه شنیداری، قوه بصری را هم در مخاطب فعال کنید تاثیر بیشتری خواهد داشت. ما خیلی دیر در ایران به اهمیت موزیک ویدئو پی بردیم و خود من هم دیر به سراغ مقوله تصویر آمده‌ام که این مساله دلایل گوناگونی داشت. موزیک ویدئو قطعات تاثیر دوچندان خواهد داشت زیرا مخاطبان بدون تصویر، هیچ تعریفی از نوع سازبندی نخواهند داشت. ما قطعه را تا رهایی را به صورت زنده جلوی دوربین اجرا کردیم و حتما مخاطب باید تصویر را ببیند تا حس و تکنیک و میمیک صورت من در لحظات بداهه نوازی تار را درک کند. ویدئو چه برای مخاطب خاص و چه برای مخاطب عام جذابیت دارد و اگر کارگردانی خوب روی کلیپ‌‌ها صورت گیرد که اتفاقات جذاب‌تری رخ خواهد داد. تمام المان‌های تصویری برای ترغیب مخاطب به پیگیری بیشتر موسیقی تاثیر دارد.
 

  • *البته در آلبوم قبلی شما یعنی «اشارات نظر» جای موزیک ویدئو خالی بود.

من برنامه‌های زیادی برای تولید موزیک ویدئو داشتم و دارم و اکنون شرایط برای محقق شدن آنها فراهم شده است. باز هم ویدئو منتشر خواهم کرد و تلاش دارم که به شکل جدی روی تصویر کار کنم. هدف من این است تصویری که به مخاطب ارائه می‌دهم یک اتفاق زنده باشد و به اجرای پلی بک فکر نمی‌کنم. جذابیت تولید کلیپ برای من در اجرای زنده است و نواختن روی موسیقی که ضبط شده و پخش می‌شود جذابیت چندانی ندارد.
 

  • *منظورتان از آلبوم که در سوال اول اشاره کردید همان «افشارستان» است؟

بله. این مجموعه «افشارستان ۲» است که شماره یک آن در سال ۸۶ منتشر شد. این آلبوم در ادامه همان اثر است. طی سال‌های اخیر نیاز بود که آن تجربه را به یک پختگی بیشتر برسانم و در قالب اثر جدیدی عرضه کنم. آن افشارستان را خیلی دوست دارم و هنوز هم که گوش می‌کنم به نظر خودم بی اشکال است. اما دوست داشتم آنطور که دلم می‌خواهد پروژه افشارستان را ادامه دهم و ضبط کنم.
 

  • *تمامی مراحل تولید آلبوم به پایان رسیده است؟

بله. مجوزهای لازم را هم اخذ کرده‌ایم و فکر می‌کنم اواخر شهریور به بازار عرضه شود.
 

  • *در این مجموعه قطعه با کلام هم دارید؟

خیر. تمامی کارها بی کلام هستند و محوریت آثار هم ساز تار است. بخشی از سازهای کوبه‌ای را خودم اجرا کرده‌ام و در یک قطعه هم گیتار نواخته‌ام. اما بیشتر دوست داشتم که قطعات بر محور ساز تار باشد.
 

  • *سایر عوامل تولید کار را هم معرفی می‌کنید؟

رضا تاجبخش(کیبورد و پیانو)، آرش سعیدی(گیتار بیس)، ایلیار خسروی(درامز) و اشکان آبرون(کیبورد) از جمله دوستانی هستند که همراه من بودند. برادرم «پدرام درخشانی» یکی از قطعات را ساخته و تنظیم کرده و سنتور نواخته است. خودم هم که نوازنده تار، گیتار و سازهای کوبه‌ای بوده‌ام و تمامی آهنگسازی و تنظیم‌ها را انجام داده‌ام.
 

  • *از کنسرت‌ها چه خبر؟

پس از اینکه آلبوم افشارستان منتشر شود یک وقفه دو ماهه خواهیم داشت و ماه‌های محرم و صفر آغاز می‌شود و سپس این آلبوم را روی صحنه خواهیم برد. مشغول برنامه‌ریزی هستیم که آلبوم اشارات نظر را در ماه مهر اجرا کنیم.
 

  • *و کلام پایانی؟

به زودی خبر رونمایی و انتشار آلبوم افشارستان را اعلام می‌کنم که در هفته سوم یا چهارم شهریور خواهد بود. همیشه  وسواس زیادی دارم و ولی اینجا با تمرکز و دقت بیشتری کارها پیگیری کردم. این مجموعه به تهیه‌کنندگی آقای «امیرحسین طباطبایی» ضبط شده و صدابردار آلبوم هم آقای «حمیدرضا آداب» هستند. 

دانلود کلیپ:

> دانلود فایل Mp3 قطعه تا رهایی

منبع : موسیقی ما

کنسرتی برای همبستگی دو قوم

بدون دیدگاه اخبار موسیقی

موسیقی ما – پایان هفتهٔ جاری، قرار است کنسرت مشترک موسیقی کردی و لری با اجرای قطعات ریتمیک و شاد محلی همراه با اجرای قطعاتی در حوزه موسیقی اصیل ایرانی در تالار وحدت تهران برگزار شود. در این برنامه گروه «آوای عندلیب» و گروه «تال» به اجرای برنامه می‌پردازند. موسیقی لری و کردی البته اشتراکات بسیاری با هم دارند؛ به‌‌ همان اندازه که ممکن است تفاوت‌هایی نیز در ساختار این دو موسیقی به خصوص در حوزهٔ زبانی وجود داشته باشد؛ اما به هر روی این دو گروه حالا در کنار هم می‌خواهند یک اجرای ویژه از این قطعات داشته باشند. حالا «فرج‌علیپور» – استاد کهنه‌کار موسیقی لری- که در این سال‌ها در بسیاری از کشورهای دنیا و البته ایران به اجرای برنامه‌های متعدد پرداخته است، می‌گوید که قرار است نغمات کردی و لری، به شکلی کنار هم اجرا شوند که رنگ‌آمیزی و تنوع بیشتری در این ساز وجود داشته باشد.» در این برنامه قرار است غیر از اجرای قطعات معروف و پرمخاطب لری و کردی که از ساخته‌های شاهو عندلیبی، پدرش و استاد فرج علیپور است، قطعات شناخته شده دیگری هم ارایه شود. همچنین اعضای گروه در نظر داشتند تا بعد از کنسرت تهران، اجراهایی نیز در شهرستان داشته باشند که با توجه به دشواری کار، حالا مشخص نیست این امکان وجود داشته باشد.

این کنسرت که روز پنجم شهریور ماه در تالار وحدت برگزار شد، پیش از این در سالن «کادوگانهال» شهر لندن روی صحنه رفته بود که با استقبال بسیار خوبی مواجه شد. حالا «شاهو عندلیبی» می‌گوید: ‌» این ترکیب موسیقایی که برای کنسرت در نظر گرفته شده، تلاش کردم تا با بینش عمیق‌تر در همبستگی همیشگی دو قوم کرد و لر به سهم خودم گام‌هایی را بردارم. من این حرکات را برای دوری از تفرقه و نفاق انجام دادم و مطمئنم چنین اهداف فرهنگی‌ای می‌تواند موجب همبستگی دو قوم و جلوگیری از اختلافات به وسیله موسیقی شود، چرا که همه باید بدانند این دو قوم اصیل ایرانی در فرهنگ، اشتراکات در هم تنیده‌ای دارند که می‌تواند بیشتر از این‌ها مورد توجه قرار گیرد.»

 «فرج علیپور» – خوانندهٔ پیشکسوت موسیقی لرستان- دربارهٔ این برنامه می‌گوید: «ما در این کنسرت تا زمانی که مردم خسته نشوند، کارمان ادامه می‌دهیم و خوشحالم از اینکه این کنسرت به خاطر استقبال مردم از برنامه قبلیمان در تهران، دوباره روی صحنه می‌رود. البته باید به این نکته اشاره کنم که این اجرا با کنسرت قبلی تفاوت‌هایی دارد که در آن تلاش کرده‌ایم از قطعات جدیدی استفاده کنیم.» «شاهو عندلیبی» – نوازندهٔ نی و آهنگساز- هم در نشست خبری دربارهٔ کنسرت حضور داشت. او سال‌هاست «آوای عندلیب» را با هدف ارائه موسیقی اصیل کردی و تنظیمات خاص بر اساس ویژگی‌های موسیقی کردی کلاسیک ایران تشکیل داده است. موسیقی‌ای که او در این اثر ارایه می‌دهد، یک موسیقی ارکسترال است که از دیرباز در کردستان وجود داشته است و علاوه بر موسیقی ریتمیک و شادی که بر اساس موسیقی اصیل کردی به مخاطبان ارائه داده، با بهره‌گیری از شعرای کرد کارهای دیگری هم انجام داده است، فعالیت‌هایی که خود «شاهو» درباره‌اش می‌گوید: «این نوع موسیقی به اعتقاد من اثرات زیادی روی کلیت موسیقی ایرانی گذاشته است و ما می‌بینیم خوانندگانی چون سید علی‌اصغر کردستانی، مظهر خالقی، بیژن کامکار، ایرج عندلیبی و… با بهره‌گیری از این نوع موسیقی، تاثیر زیادی روی کلیت جریان موسیقی ایرانی گذاشته‌اند. کما اینکه محمدرضا شجریان هم بار‌ها به این نکته تاکید داشته‌ که برخی از آثارش تحت تاثیر استاد اصغر کردستانی است.»

او همچنین در این خصوص می‌گوید: «همکاری من با استاد فرج علی‌پور و گروه تال از سال ۸۱ در کنسرت مشترکی که طی برگزاری فستیوال موسیقی کردستان عراق برگزار شد، شکل گرفت. ما در این برهه زمانی دو گونه موسیقایی کردی و لری را در کنار هم گذاشتیم و همین هم‌فکری‌ها زمینه‌ای شد تا اقداماتی برای برگزاری کنسرت‌های مشترک برای معرفی فرهنگ مشترک این دو قوم ایرانی انجام دهیم و در این راه آنچه برای ما مهم بوده و هست جهانی کردن موسیقی اصیل ایرانی به ویژه در حوزه موسیقی کرد‌ها و لرهاست. البته گروه موسیقی «آوای عندلیب» هم از سال ۸۳ با بزرگداشتی که برای پدرم مرحوم ایرج عندلیبی در کاخ نیاوران برگزار کرد موجودیت خود را در حوزه موسیقی اعلام کرده و از آن زمان تاکنون ما همراه با این گروه در تهران و شهرستان‌ها کنسرت‌های مختلفی را برگزار کردیم. البته تولید آلبوم «نشمین نشمین» نیز از جمله فعالیت‌های گروه ما است که تا به امروز در عرصه موسیقی انجام گرفته است.»

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه ارتباط من با یک گروه موسیقی همواره یک ارتباط عاطفی است، توضیح داد: «من بر اساس سیاست با یک گروه کار نمی‌کنم بلکه رابطه من یک رابطه دلی و عاطفی است بنابراین هر‌گاه با گروهی احساس راحتی کردم و دیدم که این گروه به من آرامش را انتقال می‌دهد، آن گروه را برای کار انتخاب می‌کنم. در مورد همکاری با گروه موسیقی «تال» هم این قاعده برای من وجود داشت و احساسات دوستانه‌ای که در این فضای موسیقایی وجود داشت، به من خط‌ مشی اصلی را نشان داد.»

این هنرمند در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه چرا از حرکات آیینی در کنسرت‌های خود استفاده نمی‌کنید؟ گفت: چون من معتقدم مردم وقتی به یک کنسرت می‌آیند، برای شنیدن موسیقی به آن تالار مراجعه می‌کنند، کما اینکه این را هم قبول دارم که حرکات آیینی با موسیقی آیینی اشتراکات زیادی دارد، اما شخصاً اعتقادی به این فضای مشترک ندارم و تمایل دارم فقط موسیقی روی صحنه اجرا شود.

وی همچنین با انتقاد از گسترش موسیقی پاپ به این مساله اشاره کرد که متاسفانه مهجور ماندن موسیقی کلاسیک در مقابل موسیقی پاپ موجب تاثیرگذاری منفی در ابعاد گسترده جریان موسیقی ایران می‌شود در حالی که در تمام دنیا موسیقی فولکلور همانقدری اهمیت دارد که به موسیقی پاپ بها می‌دهند. اما این جریان متاسفانه در شرایط کنونی پیرامون موسیقی ایرانی وجود ندارد بنابراین لازم است تا در این مورد کارهای بیشتری هم از جانب مسئولان و هم از جانب هنرمندان انجام گیرد.

فرج علیپور کمانچه و خواننده، شاهو عندلیبی نی، میلاد علیپور تار و تنظیم قطعات، مسلم علیپور کمانچه، حمید بهروزی نیا تار، مریم خدابخش عود، هیلا فیض‌پور بم تار، مهدی مرتضایی سنتور، ماهور زمانی‌پور تنبک، شایان ریاحی سازهای کوبه‌ای، محمد عنایتی دف و محسن کیهانی‌نژاد سرنا گروه نوازندگان کنسرت ما را تشکیل می‌دهند.

منبع : موسیقی ما